Asgari ücret maratonu geride kaldı... Beklentileri karşıladı, karşılamadı onu geçtiğimiz yazılarda gündeme getirmiştim...
Bugün gelin, biraz da emeklilerden söz edelim. Çünkü sessiz kalan ama en çok zorlanan kesim yine onlar.
En düşük emekli maaşı açıklandı: 20 bin TL.
Yuvarlama bir rakam, kulağa fena gelmiyor belki ama iş pratiğe gelince tablo değişiyor.
Peki emeklilerin beklentileri karşılandı mı?
Açık konuşalım: Hayır.
Herkesin derdi var elbette ama gelin meseleyi yerelden ele alalım.
Bu rakamla Manisa’da bir emekli ne yapabilir?
Baştan söyleyeyim:
Maalesef pek bir şey yapamaz.
Pazara çıktınız diyelim…
Bugünkü fiyatlarla dört pazar gezseniz, maaşın neredeyse yarısı gider.
Markete uğradınız… Ay içinde dört kez alışveriş yapsanız yine aynı tablo: Maaşın yarısı yok.
Daha faturalar konuşulmadı bile.
Kira meselesi... En büyük çıkmaz
Asıl sorun burada başlıyor.
Emekli ev sahibi değilse, durum daha da vahim.
Manisa’da 15 bin liranın altında, oturulabilecek durumda bir ev var mı?
Cevabı hepimiz biliyoruz.
Varsa da ya çok sınırlı ya da yaşanması zor koşullarda.
Bir emeklinin aldığı 20 bin TL’nin neredeyse tamamı kiraya gidiyorsa,
geriye ne kalıyor?
Bu yüzden bugün birçok evde iki emekli maaşı ayakta durmaya çalışıyor.
Bir maaş kiraya, diğeri yaşama…
O da yeterse.
Emeklilik, bir insanın yıllarca çalıştıktan sonra biraz nefes alması demekti.
Bugün ise emeklilik, geçinme mücadelesinin en zor hâline dönüştü.
Bir emekli artık şunu hesaplıyor:
“Bu ay pazara kaç kez çıkabilirim?”
“Marketten neyi almasam olur?”
“Faturayı mı ödeyeyim, ilacı mı?”
Bunlar bir ülkenin emeklisine yakışan sorular mı?
Kâğıt üzerinde 20 bin TL…
Gerçekte ise hızla eriyen, ayın ortasında tükenen bir maaş.
Ne sosyal hayat var,
ne tatil hayali,
ne de torununa gönül rahatlığıyla harçlık verme imkânı.
Sadece ayı tamamlama çabası var.
Emekliler sadaka değil, hak istiyor.
Lütuf değil, insanca yaşam talep ediyor.
20 bin TL bir rakamdır.
Ama o rakamın karşısında bir hayat vardır.
Allah emeklilere sabır, sağlık ve dayanma gücü versin.
Ama asıl ihtiyaç olan şey,
bu sessiz çığlığı gerçekten duyan bir anlayıştır.