İzmir’in nüfusu en az ilçesi: Beydağ

İzmir’in nüfus bakımından en küçük ilçesi Beydağ. İlçede 11.904 kişi yaşıyor.

Ödemiş ve Kiraz ilçeleriyle komşu olan Beydağ, güneyde ise Aydın’a sınır durumda. İlçenin geçmişi Aydınoğulları ve Osmanlı dönemlerine kadar uzanıyor.

Beydağ'ın eski adı Balyambolu'ydu. 1926 yılında ilçenin adı Beydağ olarak değiştirildi. 1987 yılında ise Ödemiş’ten ayrılarak ilçe statüsüne kavuştu.

İlçede tarım ve hayvancılık önemli geçim kaynakları arasında bulunuyor. Özellikle incir, kestane ve zeytin üretimi öne çıkarken, Beydağ kestanesi de bölgenin bilinen tarım ürünleri arasında yer alıyor.

Manisa’nın en küçük ilçesi: Köprübaşı

Manisa’nın nüfus bakımından en küçük ilçesi Köprübaşı. İlçede 12.217 kişi yaşıyor.

Köprübaşı'nın geçmişi oldukça eski dönemlere uzanıyor. İlçe çevresindeki mağaralarda bakır ve tunç devirlerine ait insan yaşamı izlerine rastlanırken, Sidas Harabeleri bölgede Frig, Lidya ve Pers dönemlerinin izlerini taşıyor.

İlçenin ekonomisinde tarım önemli bir yere sahip. Çilek üretimi ise son yıllarda Köprübaşı'nın ekonomik yapısında öne çıkan faaliyetlerden biri haline geldi. Bunun yanında zeytin, üzüm, buğday, arpa, haşhaş ve tütün gibi ürünler de yetiştiriliyor.

Baraj gölü çevresindeki konumu nedeniyle tatlı su balıkçılığı da ilçe ekonomisine katkı sağlıyor.

Aydın’ın küçük ilçesi: Karpuzlu

Aydın’ın Karpuzlu ilçesinde 10.352 kişi yaşıyor.

Aydın il merkezine yaklaşık 55 kilometre uzaklıkta bulunan Karpuzlu'nun yüzölçümü 286 kilometrekare. İlçenin nüfusunun 1990’lı yıllardan bu yana düşüş eğiliminde olması dikkat çekiyor.

Karpuzlu'nun tarihi açıdan dikkat çeken noktalarından biri ise Türkiye’nin ilk kadın muhtarı olarak bilinen Gül Esin’in seçildiği yer olması.

Denizli’de nüfusu 5 binin biraz üzerinde olan ilçe: Baklan

Denizli’nin Baklan ilçesinde 5.266 kişi yaşıyor. İlçenin yüzölçümü 283 kilometrekare olurken, deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 960 metre.

Baklan Ovası, ilçenin ekonomik yapısında önemli bir yere sahip. Bölgede sulama ve tahıl tarımı yapılırken büyükbaş ve küçükbaş hayvancılık da geçim kaynakları arasında bulunuyor.

İlçenin nüfusunun görece düşük olmasına rağmen geniş bir tarımsal alana sahip olması dikkat çekiyor.

Doğasıyla öne çıkıyor: Beyağaç

Denizli’nin bir diğer küçük ilçesi Beyağaç. İlçenin toplam nüfusu 6.011 kişi.

Yeşil ve serin yapısıyla dikkat çeken Beyağaç; Sandras Dağı, Kartal Gölü, Akçay ve anıt ağaçlarıyla doğal güzellikleri bakımından Ege’nin dikkat çeken noktalarından biri.

İlçede tütün, meyve ve sebze tarımı, hayvancılık ve madencilik başlıca gelir kaynakları arasında yer alıyor. Kamp alanları ve doğal güzellikleri nedeniyle doğa tutkunlarının da ilgisini çekiyor.

Üzümüyle tanınıyor: Bekilli

Denizli’nin nüfusu düşük ilçelerinden Bekilli’de 6.243 kişi yaşıyor.

İlçe özellikle üzümü, şarabı ve pekmeziyle tanınıyor. Her yıl düzenlenen şarap festivali de Bekilli’nin kültürel kimliğinin önemli parçalarından biri.

Bekilli sınırları içerisinde bulunan Dionysos antik kenti de ilçenin tarihi açıdan dikkat çeken noktaları arasında bulunuyor. İlçenin yüzölçümü 304 kilometrekare, ortalama rakımı ise 829 metre.

Ege Bölgesi'nin en küçük ilçesinde 1.997 kişi yaşıyor: Kızılören

Ege Bölgesi’nin nüfusu en düşük ilçesi olarak listede Kızılören dikkat çekiyor. Afyonkarahisar’a bağlı ilçede yalnızca 1.977 kişi yaşıyor. İlçenin nüfusunun 1990’dan bu yana ilk kez 2 binin altına düşmesi dikkat çekiyor.

Kızılören, aynı zamanda Türkiye’nin nüfusu en düşük ilçeleri arasında yer alıyor. İlçe, Afyonkarahisar’ın en küçük ilçesi konumunda bulunuyor. Dinar’a 26 kilometre uzaklıkta olan Kızılören’in yüzölçümü ise 111 kilometrekare.

İlçede sanayileşmenin gelişmemiş olması nedeniyle temel geçim kaynakları arasında tarım ve hayvancılık bulunuyor. Özellikle ekonomik nedenlerle Denizli, Antalya ve çevre illere yaşanan göç, ilçenin nüfusunun azalmasında etkili olan faktörlerden biri olarak öne çıkıyor.

Kütahya’nın sessiz ilçesi: Dumlupınar

Kütahya’nın Dumlupınar ilçesinde 2.812 kişi yaşıyor. Nüfus bakımından Kütahya’nın en küçük ilçesi olan Dumlupınar, Ege Bölgesi’nin de en az nüfuslu ilçeleri arasında yer alıyor.

İlçe, Afyonkarahisar-Uşak-İzmir karayolu ve demiryolu üzerinde bulunuyor. Deniz seviyesinden ortalama 1.230 metre yüksekte yer alan Dumlupınar’da iklim de rakımın etkisini hissettiriyor.

Yazların serin ve kurak, kışların ise soğuk ve özellikle kar yağışlı geçtiği ilçede gece ve gündüz arasındaki sıcaklık farkı da oldukça yüksek.

Kütahya’da nüfusu 5 binin altında: Pazarlar

Kütahya’nın Pazarlar ilçesinde 4.713 kişi yaşıyor.

İlçede kiraz, vişne, elma ve turşuluk biber yetiştiriliyor. Tarım ve hayvancılığın yanı sıra dokumacılık da bölgenin geleneksel geçim kaynakları arasında bulunuyor.

Kütahya’ya 125, Uşak’a ise 64 kilometre uzaklıkta bulunan Pazarlar’ın yüzölçümü 115 kilometrekare. İlçenin yaklaşık 250 yıllık bir geçmişi bulunuyor.

Muğla’nın küçük ama ormanlarla çevrili ilçesi: Kavaklıdere

Muğla’nın Kavaklıdere ilçesinde 10.854 kişi yaşıyor.

Muğla’nın kuzeyinde, Aydın sınırında bulunan Kavaklıdere’nin yüzölçümü 302 kilometrekare. İlçenin yaklaşık yüzde 70’i ormanlarla kaplı.

Deniz seviyesinden ortalama 910 metre yüksekte bulunan Kavaklıdere, 1990 yılında ilçe statüsüne kavuştu.

İlçede ormancılık, tarım, hayvancılık, mermercilik, halı ve el sanatları, bakırcılık, kalaycılık ve marangozluk başlıca geçim kaynakları arasında yer alıyor.

Uşak’ın nüfusu en az ilçesi: Karahallı

Uşak’ın nüfus bakımından en küçük ilçesi Karahallı. İlçenin nüfusu 9.408 kişi.

Karahallı'nın çevresinde Ulubey, Sivaslı, Bekilli ve Çivril bulunuyor. İlçenin ortalama rakımı 926 metre, yüzölçümü ise 330 kilometrekare.

Karahallı'nın geçmişi Bozulus Türkmenleri'ne kadar uzanıyor. Bölgeye yerleşen Türkmen topluluklarının zaman içerisinde yerleşik hayata geçmesiyle bugünkü yerleşim yapısının temelleri oluştu.

Yorumlar