Altın fiyatlarının yükseliş eğilimine girmesiyle birlikte yatırımcıların gözü yeniden kuyumcu vitrinlerine çevrildi. Ancak altın alırken yalnızca satış fiyatına bakmak, bozdurma sırasında karşılaşılabilecek farkın gözden kaçmasına neden olabiliyor.
Özellikle takı ve ziynet grubundaki ürünlerde altının değerinin yanında işçilik maliyeti de fiyatın içerisine giriyor. Bu nedenle satın alınan ürün bozdurulurken ödenen işçilik bedelinin tamamının geri alınması mümkün olmayabiliyor.
Yatırım için alınan altında işçilik avantajı
Kuyumculuk sektöründe yatırım amacıyla tercih edilen standart gram altınlar ve külçe altınlar, düşük işçilik maliyetleri nedeniyle öne çıkıyor.
Paketli ve sertifikalı gram altınlarda ürünün fiyatı büyük ölçüde altının piyasa değerine bağlı olduğu için takı grubundaki yüksek işçilik maliyeti bulunmuyor. Benzer şekilde standart külçe altınlarda da yatırımcı, süsleme veya tasarım için ayrıca ödeme yapmadığından bozdurma sırasında işçilik kaynaklı kayıp daha düşük olabiliyor.
Ancak “hiç zarar ettirmez” ifadesinin her durumda geçerli olmadığına dikkat etmek gerekiyor. Alış ve satış fiyatları arasındaki makas, kuyumcuya ve piyasa koşullarına göre değişebildiği için aynı ürün farklı yerlerde farklı sonuçlar doğurabiliyor.
Bilezik ve ziynet altınlarında işçilik farkı
Bilezik, kolye, yüzük ve benzeri takılarda ise durum farklı. Bu ürünlerin fiyatında altının yanı sıra tasarım ve işçilik bedeli de bulunuyor.
Ürün bozdurulduğunda kuyumcu çoğunlukla işçilik bedelini satış fiyatındaki kadar dikkate almıyor. Bu nedenle yatırım amacıyla alınan takıların, özellikle kısa vadede bozdurulması durumunda gram veya külçe altına kıyasla daha yüksek bir alış-satış farkı oluşabiliyor.
Bu nedenle yatırımcıların altın alırken yalnızca “gram fiyatı bugün ne kadar?” sorusuna değil, “Bunu yarın bozdurursam kaç liradan alınacak?” sorusuna da bakması gerekiyor.
Uzmanların dikkat çektiği temel ayrım
Yatırım amacıyla altın alacaklar açısından temel ayrım, ürünün takı olarak mı yoksa doğrudan yatırım aracı olarak mı alındığı noktasında ortaya çıkıyor.
İşçilik maliyeti düşük olan gram ve standart külçe altınlar, bu nedenle uzun vadeli birikim yapmak isteyenlerin daha sık tercih ettiği ürünler arasında yer alıyor. Buna karşılık takı niteliğindeki altınlarda estetik ve işçilik için ödenen bedel, bozdurma sırasında yatırımcı açısından dezavantaja dönüşebiliyor.
Sonuç olarak altın alırken yalnızca yükseliş beklentisine değil, alış-satış makasına, işçilik maliyetine ve ürünün bozdurma koşullarına birlikte bakmak gerekiyor.
