Türk Medeni Kanunu’nda “çok gezmek” veya “yemek yapmamak” tek başına doğrudan boşanma sebebi olarak düzenlenmiyor. Ancak eşlerden birinin evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerini sürekli şekilde ihmal etmesi, ortak hayatı çekilmez hale getiren kusurlu davranışlar kapsamında değerlendirilebiliyor.
Bursa’da görülen bir boşanma davasında Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, bu konuda dikkat çeken bir karara imza attı.
Şiddetli geçimsizlik yaşayan çift, karşılıklı olarak boşanma davası açtı. İlk derece mahkemesi, erkeği tam kusurlu bularak kadının davasının kabulüne, erkeğin açtığı karşı davanın ise reddine karar verdi. Kadın lehine maddi ve manevi tazminata da hükmedildi.
Erkeğin istinaf başvurusu Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi tarafından esastan reddedildi. Bunun üzerine erkek tarafının avukatı kararı Yargıtay’a taşıdı.
Yargıtay kusur değerlendirmesini değiştirdi
Dosyayı inceleyen Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, tanık anlatımlarına dikkat çekerek kadının evlilik birliği içerisinde eşine yönelik hakaret ve aşağılama eylemlerinin yanı sıra sık sık evde bulunmaması ve yemek yapmaması nedeniyle birlik görevlerini ihmal ettiğini belirtti.
Yargıtay kararında, söz konusu davranışların kadına kusur olarak yüklenmesi gerektiği ifade edildi. Yüksek Mahkeme, bu nedenle erkeğin boşanma davası açmakta haklı olduğu sonucuna vardı.
Karar bozuldu
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, erkeğin boşanma davasının da kabul edilmesi gerekirken reddedilmesini hukuka uygun bulmadı. Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına hükmedildi.
Kararda, bozma nedeniyle her iki dava ve bunlara bağlı talepler yönünden yeniden hüküm kurulması gerektiği belirtildi. Kararın oy birliğiyle alındığı bildirildi.
