Şanlıurfa’nın Siverek ilçesinde bir öğrencinin okula silahla gelerek öğretmen, öğrenci ve polisi hedef aldığı saldırının ardından, ertesi gün Kahramanmaraş’ta yaşanan ve 9 kişinin hayatını kaybettiği ikinci saldırı, eğitim camiasında büyük tepkiye yol açtı. Yaşanan olaylar sonrası sendikalar, Milli Eğitim Bakanlığı ve il/ilçe müdürlükleri önünde eylem kararı aldı.
Manisa’da da Eğitim-Sen ve Eğitim-İş üyeleri, Şehzadeler İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü önünde bir araya geldi. İki gün süren iş bırakma eylemi kapsamında yapılan basın açıklamasının ardından öğretmenler oturma eylemi gerçekleştirdi.
Eylemde “Artık yeter, bıçak kemikte” başlıklı açıklama, Eğitim-Sen adına Mehmet Ramazan, Eğitim-İş adına ise Aziz Deniz Oğuz tarafından okundu. Çok sayıda öğretmenin katıldığı eylemde, Milli Eğitim Bakanı Yusuf Tekin istifaya çağrıldı. Kurum çalışanları da pencerelerden alkışlarla destek verdi. Vatandaşların yanı sıra öğretmenlerin çocuklarının da eylemde yer aldığı görüldü.
“Artık Yeter! Bıçak Kemikte!
Sendika temsilcileri yaptıkları açıklamada, yaşanan saldırıların eğitim sistemindeki yapısal sorunları gözler önüne serdiğini belirtti. Eğitim Sen adına Mehmet Ramazan, Eğitim iş adına Aziz Deniz Oğuz, yaptıkları açıklamada;
"14 Nisan’da Şanlıurfa'nın Siverek ilçesinde yaşanan saldırının ardından dünde Kahramanmaraş’ta Ayser Çalık ortaokulunda hepimizi derinden sarsan ağır bir saldırı yaşanmıştır. Saldırı da 8 öğrenci ve bir öğretmen hayatını kaybetti yaralı sayısı ise 13. Önceki gün yaşanan saldırıda aralarında hayati tehlikesi olan eğitim emekçileri de olmak üzere, 10 öğrenci 4 öğretmen, 1 polis memuru ve 1 kantin görevlisinin yaralandığı yetkililer tarafından açıklanmıştı. Bahsettiğimiz şey yalnızca bir rakamdan ibaret değil. Her biri ayrı birer dünya olan ömürlerinin henüz ilk baharında karartılmış hayatlardan bahsediyoruz. 15 yaşında bir çocuk okula 5 tabanca 7 şarjör ile geliyor öğretmenini ve arkadaşlarını öldürüyorsa burada eğitim sistemini ve eğitim politikalarını sorgulamak ve tüm bunların sorumlularının gereğini yapması gerekir.
Tüm bu yaşananlar sorunun ne kadar kronik olduğunu ve eğitim alanının ne hale getirildiğini bize net olarak gösteriyor. Okullarda yaşananlar sadece şiddet vakası olarak değerlendirilmesi mümkün olmayan, içinde bulunduğumuz sistemin derin çelişkilerini ve çözülme halini açık biçimde ortaya koymaktadır. Böylesine bir trajedinin yeniden yaşanması şiddetin eğitim kurumlarında ne denli yapısal bir sorun haline geldiğini göstermektedir. Bu saldırı, eğitimin ve öğretmenin yıllardır sistemli biçimde değersizleştirilmesinin, gençliğin geleceksizleştirilmesinin, okulların ise bile isteye sahipsiz bırakıldığının açık ilanıdır.
Bugün eğitim, çocuklarımıza umut vermiyor.
Bugün eğitim, gençlerimize gelecek kurdurmuyor.
Gençlerimiz hayal kuramıyor, yarına inanmıyor.
Çünkü bu sistem, onları hayata değil; çaresizliğe, öfkeye ve çıkışsızlığa sürüklüyor.
Ve işte o öfke, o umutsuzluk, bugün okul koridorlarında silah sesi olarak yankılanıyor! Can alıyor, hayat karartıyor!
Buradan soruyoruz: En güvenli olması gereken yerler olan okullar nasıl oldu da en güvensiz alanlara dönüştü?
Bilimin, aklın, aydınlanmanın mekânı olması gereken okullar, nasıl oldu da çocukların camdan atlayarak canını kurtarmaya çalıştığı yerlere dönüştü?
Okullar, çocukların, gençlerin ve eğitim emekçilerinin güvenli bir biçimde bulunması gereken kamusal alanlardır. Ancak bugün bu alanların giderek güvensizleştiği ve koruyucu niteliğini yitirdiği açıktır. Şiddetin yalnızca fiziki güvenlik önlemleriyle engellenemeyeceği de bilinmelidir. Çünkü şiddet öylece ortaya çıkmaz. Toplumsal eşitsizliklerin derinleştiği, geleceksizliğin yaygınlaştığı, gençlerin eğitimle bağının zayıfladığı ve dışlanmanın olağanlaştığı koşullarda ortaya çıkmaktadır. Eğitim politikalarının bilimsel ve kamusal temellerden uzaklaştırılması, okulların ve eğitim bileşenlerinin toplumsal itibar kaybı bu tabloyu daha da ağırlaştırmaktadır.
Eğitim sistemini eşitsizlikleri derinleştiren ve kamusal niteliğini aşındıran siyasi iktidar; tüm kurumları işlevsizleştiren, denetim ve destek mekanizmalarını zayıflatan idari anlayış ve bu süreçte sorumluluğu olan yöneticiler yaşanan tablonun doğrudan sorumlusudur ve kamuoyu önünde hesap vermelidir.
Buradan bir kez daha açıkça uyarıyoruz:
Eğitim, bir güvenlik meselesine indirgenemeyecek kadar yaşamsal, piyasa ilişkilerine terk edilemeyecek kadar kamusal bir haktır. Öğrencilerin ve eğitim emekçilerinin can güvenliğini, fiziksel ve ruhsal bütünlüğünü korumak kamusal sorumluluğun en temel gereğidir.”
“Bir kez daha söylüyoruz:
Okulları güvensiz bırakanlar, bu tablonun sorumluluğundan kaçamaz.
Biz buradayız, takipçisiyiz ve bu mücadeleden geri adım atmayacağız.
Biz diyoruz ki:
Okullarda şiddetin arkasındaki nedenler bilimsel olarak ortaya konulmalıdır.
*Rehberlik ve psikolojik danışmanlık hizmetleri güçlendirilmelidir.
Eğitimde Şiddet Yasası derhal çıkarılmalıdır.
Tüm eğitim kurumlarında etkin güvenlik önlemleri alınmalıdır. 60 bin okulumuza 60 bin güvenlik görevlisinin hazineye maliyeti yüzde 1.50’dir
Eğitimcilerin, sendikaların ve alan uzmanlarının katıldığı somut bir eylem planı hazırlanmalıdır.
Şiddeti meşrulaştıran medya içerikleri denetlenmeli, toplumsal şiddetle mücadele kamusal bir politika haline getirilmelidir.
Bilimsel olmayan çağdışı yaklaşımlar yerine; barışı, birlikte yaşamı, eleştirel düşünceyi öğreten programlar hazırlanmalıdır.
Gelin, artık yeter diyelim!
Gelin, çocuklarımızın ve meslektaşlarımızın yaşamı için omuz omuza duralım!
Gelin, çocuklarımıza güvensiz okullar değil, umut vadeden bir gelecek bırakalım!
Gelin, eğitimi şiddetten, karanlıktan ve çaresizlikten birlikte kurtaralım!
Bugün en temel sorumluluğunu yerine getiremeyen, eğitim emekçilerini ve öğrencilerin güvenliğini sağlayamayan kurumları, yöneticileri kamuoyu önünde hesap vermeye çağırıyoruz. Eğitimi şiddetin değil, yaşamın, kamusal, bilimsel, laik ve cinsiyet eşitlikçi eğitimin alanı haline getirmek için mücadele etmeye devam edeceğimizi kamuoyuna duyuruyoruz.
Bizler buradayız!
Susmayacağız!
Alışmayacağız!
Ne okulda ne sokakta ne bugün ne yarın Şiddeti Normalleştirmeyeceğiz!
Eğitimde şiddete karşı gerçek, somut ve acil önlemler alınana kadar mücadele etmeye devam edeceğiz !”
