Sevgili dostlar,

Rahmetli ananem her zaman derdi huzur en büyük zenginlik.

O zamanki çocuk aklımla düşünememiştim. Şimdi çok iyi anlıyorum. Yaşarken bize küçük gelen önemsemediğimiz ne çok şey varmış.

Covid sürecinde tüm dünya ile birlikte öğrendik umarım.

Tüm dünya insanlık aslında bir bütünün parçaları olduğunu doğa karşısında hepimizin ne kadar aciz olduğunu ve bu sorunları hep birlikte el ele vererek çözebileceğimizi gördü ve anladı.

Ne çok şey eksildi hayatlarımızdan, ne çok şey yarım kaldı…

Çok şey eksik, çok şey yarım…

Kaybettiklerimizde oldu hepsi Nurlarda yatsınlar.

Hayat bazen yarım bırakır, sen tamamla diye…

Hayat bazen hırpalar üzer yaralar sen yaralarını sarmayı öğren diye…

Hayat huzursuz bırakır sen kendinle yetinmeyi huzurunu bul diye…

Artık şimdi tam bu An dan itibaren ;

Huzur bulduğun An ları bırakma çünkü zaman onlarla çok kıymetli.

Varlığında kıymetini bilemediğimiz yokluğunda çok özlediğimiz, kaybetmenin acısını yaşadığımız ne kadar çok şey var hiç

düşündünüz mü  ?

Ne kadar çok an, ne kadar çok varlık, ne kadar çok mana var.

Sayısını bilmediğimiz, varlığında kıymetini bilemeden yokluğunda özlemini çektiğimiz.

Çocukken büyük mücadelelerle aldırdığımız oyuncaktan bile bir süre sonra sıkılır başka bir oyuncağa geçerdik. Sokakta gördüğümüz pamuk helvadan bir iki lokmada tadına bakınca hevesimiz tükenirdi.

Aslında sadece çocuklukta mı böyle sevgili okurlar ?

Mesala çok açken markete ya da pazara gitsek gereksiz bir sürü şey almaz mıyız? Eve geldiğimizde dolabımız doluyken canımız istemez. Ama dolap boşken gecenin bir vaktinde bile ne yemekler hayal ederiz.

Bunlar hep maddesel varlıklar, peki ya anlık sevinç ve mutluluklarımızın kıymetini biliyor muyuz ?

İnsanız nefsimiz her şeyi istiyor, yokluğu, açlğı düşünüp nefsimizi terbiye ediyor muyuz?

Her sabah sağlıkla uyandığımızda aynaya bakıp şükrediyor muyuz ?

Hastalanmadan sağlığın, yaşlanmadan gençliğin kıymetini biliyor muyuz Her sabah pişmanlık duyduğumuz keşkelerimiz olmadan, satın alamadığımız mutluluklar ve yaşayamadığımız anları düşünerek her gün, her an şükredelim.

Gençken elimiz ayağımız tutuyorken sevdiklerimiz sağken yaşayamadığınız anları yaşamaya, satın alamadığımız elimizde olan

mutlulukları yaşamaya çalışalım. Çünkü hayat beklemez.

Varlığında kıymetini bilemediğimiz sevdiklerimiz bir anda yok olurlar

ve yokluklarında yaşayamadığımız keşkeler kalır geriye

Maddeden çok mana'daki derinlik, anlardaki küçük mutluluklar tat katar hayata. Hayat denilen sahnede bir nefes huzursa eğer istediğimiz, birbirimizi tüketmeden yaşamalıyız, tüketmemeliyiz sevgimizi.

Varlığında kıymetini bilemediğimiz herşey ve herkesle yokluklarında pişmanlığın keşkesini yaşamamak adına birlikte vakit geçirmeliyiz.

Hayat anlarda yaşanır.

Hayat bazen mucizeler sunar, huzur bulduğun An'ları yakaladığın An bırakma.

Zaman onlarla çok kıymetli.

Yeni haftanız huzur dolu olsun sevgiyle …

Dikkat!

Yorum yapabilmek için üye girşi yapmanız gerekmektedir. Üye değilseniz hemen üye olun.

Üye Girişi Üye Ol