Sabahın seherinde

Dağdan esen soğuk rüzgar

Toprakta açmış olan kır çiçeklerini,

Tir tir titretiyordu.

Papatya, lale, karahindiba

Boyunlarını öne eğip,  başlarını yapraklarının arasına

Gizlemeye çalışsalar da, soğuk köklerine

Kadar işliyordu!

Doğurgandı tabiat ana

Havaya düşen

İlk cemre ile birlikte kırları bezemiş

Kış boyunca

İçerisinde sakladığı sonsuz sayıdaki tohumları,

Evirerek

Rengarenk çiçeklere dönüştürmüştü.

Arılar, böcekler her çiçeğe konarak

Tozlaşma döngüsünü sağlamaya başlamıştı.

Kuşlar sabahtan akşama cıvıl, cıvıl sesleriyle

Tabiatın ekoloji işçileriydi!

Bizim dışımızdaki her canlı tabiat ananın

Hizmetindeyken bizler yemek yediğimiz tabağı

Kirletenlerdeniz.

Havayı, suyu, toprağı kirleterek

Tabiat anaya karşı,

Elimizden gelen tüm kötülükleri yaptık.

Lakin ana kalbi,

İnsanoğlunun soyunun devamı için

Mevsimsel dönüşümlerle Dünya’yı

Ayakta tutmaya çalışıyor.

Bize yaşama hakkı tanıyor.

İlk cemrenin havaya düşmesi

Kışın bittiğini,

Birer hafta ara ile düşecek diğer cemreler ile de

Baharın geldiğini anlıyor canlı yaşam.

İçindeki Bio saat;

“ Vakit tamam” alarmını çalıyor.

Köklerden su yürüyor gövdeye, en uç dallara.

Can suyu ile

Badem ağaçları pembe beyaz çiçekleriyle

Sanki

Erken açmanın mahcubiyeti

Ve

Masumluğunu simgeliyor.

Zaman zaman, zamansız açmalarla

Yalancı bahara kandıkları olmuyor değildi.

Bu telaş

Bu acelecilik nedendi?

Acaba baharı mı kaçırmak istemiyorlardı?

Yaşarken

İnsan yaşamında da kaçırılmış

Baharlar çoktu!

İlkbaharla birlikte salt kırlar dağlar çiçeklenmez

İnsan ruhu da çiçek açar.

Kan kaynar, yürek oynar!

Bu havalarda coşar,

Bu baharda aşık olur,

Bu havalarda delirir insan!

Deli şair yapar bahar beni.

“ceketi ayakkabıyı fırlatıp,

Kırlarda iki seksen uzanasım var/

Seviyor sevmiyor diye

Papatya falları bakasım var/

İçimde aşkın

Dışarıda bahar havası var!”

Bahar deliliği, şairlere malzemedir.

“Deli eder insanı bu dünya;

Bu gece, bu yıldızlar, bu koku,

Bu tepeden tırnağa çiçek açmış ağaç” diyerek

Bahar deliliğinin, ruhta etkisini vurgular

Orhan Veli.

Ne hikmet ise bu mevsimde

Başlarda kavak yerleri eser

Tozpembe görülür dünya…

Elbette

Göremeyenler pembe gözlük takabilir!

Gökten 4 cemre düştü

Biri havaya,

Biri suya,

Bir toprağa,

Biride yüreğime.

Hoş görün!

Bir süreliğine, “bahar delisiyim”

Dikkat!

Yorum yapabilmek için üye girşi yapmanız gerekmektedir. Üye değilseniz hemen üye olun.

Üye Girişi Üye Ol

banner112